بسیج دانشجویی دانشگاه آزاد دهاقان

تا آخرین قطره ی خون ایستاده ایم...

بسیج دانشجویی دانشگاه آزاد دهاقان

تا آخرین قطره ی خون ایستاده ایم...

بسیج دانشجویی دانشگاه آزاد دهاقان
دانشگاه آزاد اسلامی واحد دهاقان با همت بلند مردم و تلاش جمعی از معتمدان و مسئولان در اسفند ماه ۱۳۶۶ دارای مجوز فعالیت گردید و در سال ۱۳۶۷ با رشته علوم اجتماعی، کار خود را به موازات فعالیت‌های علمی، عملیات اجرایی مجتمع دانشگاه در زمینی به وسعت ۷۰ هکتار در ۳ کیلومتری جاده دهاقان شروع که در مهر ماه ۱۳۷۰ اولین واحد آموزشی آن به بهره‌برداری رسید. با الطاف الهی،‌ نیت خالصانه بانیان، کمک‌های مردم و همت مسئولان روز به روز مراحل رشد و توسعه را سپری نمود و در حال حاضر با درجه بسیار بزرگ و برخورداری از تمامی مقاطع تحصیلی از کاردانی تا دکترای تخصصی جزء واحدهای مطرح منطقه و کشور همانند نگینی در انگشتری شهر دهاقان می‌درخشد. واحد دهاقان با گذشت قریب به 26 سال از زمان تأسیس اکنون در مقاطع کاردانی ، کارشناسی ، کارشناسی ارشد و دکترا دارای 10 رشته فنی مهندسی،23 رشته علوم انسانی، ۱ رشته علوم پزشکی (پرستاری) می‌باشد. جمعیت دانشجویان این دانشگاه تعداد ۶۰۰۰ نفر می‌رسد.این دانشگاه جزء یکی از بزرگ ترین دانشگاه های استان از بعد مساحت و تعداد رشته موجود میباشد.
پیام های کوتاه
تبلیغات
Blog.ir بلاگ، رسانه متخصصین و اهل قلم، استفاده آسان از امکانات وبلاگ نویسی حرفه‌ای، در محیطی نوین، امن و پایدار bayanbox.ir صندوق بیان - تجربه‌ای متفاوت در نشر و نگهداری فایل‌ها، ۳ گیگا بایت فضای پیشرفته رایگان Bayan.ir - بیان، پیشرو در فناوری‌های فضای مجازی ایران
پیوندهای روزانه
آخرین نظرات

۸ مطلب با کلمه‌ی کلیدی «خشوع در نماز» ثبت شده است

- نماز پر تنوّع‏ترین عبادت استاگر جهاد وحج چند نوع است، ولى نماز صدها نوع است.با یک نگاه ساده به کتاب مفاتیح‏الجنان علاّمه محدّث حاج شیخ عباس قمى، مى‏توان انواع نمازهاى مستحبّى را که براى مکان و زمان‏هاى خاص وارد شده است، مرور نمود که البتّه در یک کتاب مستقل به نام «نمازهاى مستحبّى» جمع ‏آورى و عرضه گردیده است.

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۱۲ ارديبهشت ۹۳ ، ۱۸:۱۴
ادمین

هیچ عبادتى به اندازه نماز تبلیغات ندارددر هر شبانه‏روز پنج نماز واجب داریم ودر هرنمازى سفارش به اذان واقامه شده است. در این دو نداى آسمانى جمعاً:بیست مرتبه «حىّ على الصلوة»بیست مرتبه «حىّ على الفلاح»بیست مرتبه «حىّ على خیرالعمل»و ده مرتبه «قد قامت الصّلوة» مى‏گوئیم.با توجّه به اینکه مراد از «فلاح» و «خیرالعمل» در اذان همان نماز است، هر مسلمانى در هر شبانه روز هفتاد مرتبه با کلمه «حىّ» به خود و دیگران، تلقین شتاب به سوى نماز مى‏کند و براى انجام هیچ عبادتى این همه هیاهو و تشویق وارد نشده است. به خصوص که سفارش شده اذان را بلند بگوئید و با صداى زیبا بگوئید.اذان، شکستن سکوت است، اذان، یک دوره ایدئولوژى و تفکّرات ناب اسلامى است،اذان، سرود مذهبى است با عباراتى کوتاه و پرمحتوا،اذان، هشدار به غافلان است، اذان، نشانه باز بودن جوّ مذهبى است و اذان، نشانه حیات معنوى است.

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۱۲ ارديبهشت ۹۳ ، ۱۷:۵۴
ادمین


س1- قبله یابى تنها به کمک قواعد علمى (جهت یابى یا روشهاى قبله یابى) چه حکمى دارد؟


س2- قبله یابى تنها به کمک قبله نما یا قطب نما چه حکمى دارد؟


ج1و2) اگر از قواعد علمى و یا قبله‌نما اطمینان به جهت قبله حاصل شود مانع ندارد و مى‌توان به آن اعتماد کرد.

س: اگر در نماز سهواً صورت به طرف چپ یا راست برگردد آیا نماز باطل است؟


ج) اگر التفات صورت فاحش نیست به گونه‌اى که تمام صورت به طرف راست و یا چپ برگردانده نشود، اشکال ندارد.

س: من در روز سفر نماز صبح را در فرودگاه کراچى خواندم و سپس در همان روز قبل از فجر، در قاهره فرود آمدم. آیا باید دوباره نماز صبح را در فرودگاه قاهره بخوانم.

ج) واجب نیست


س: اگر کسى عمداً وقت نماز خود را به تأخیر اندازد آیا حرام است؟ آیا عقاب اخروى دارد؟


ج) اگر عمداً تأخیر بیندازد تا قضا شود، گناه کرده و باید قضاى آن نماز را بجا آورد و از گناهش توبه کند


س: شخصى در کانادا زندگى مى‏کند، و با این‏که از قطب شمال فاصله زیادى دارد، امّا در زمستان، هنگام ظهر، که سایه‏ى شاخص به کوتاه‏ترین طول خود مى‏رسد باز هم طولش نسبتاً بلند است و بیش از طول خود شاخص است. در نتیجه در هیچ زمانى از روز سایه‏ى شاخص به دو هفتم یا چهار هفتم یا خود طول شاخص نمى‏رسد. با این فرض، هنگام فضیلت نوافل عصر و خود نماز عصر را چگونه تعیین کند؟


ج) مراد از دو هفتم یا چهار هفتم شاخص این نیست که تمام سایه‌ى شاخص را در نظر بگیریم، بلکه مقدار سایه‌اى که پس از نهایت کوتاه شدن، شروع به بلند شدن کرده است در نظر گرفته مى‌شود لذا در فرض سؤال هم، تعیین زمان نماز عصر و فضیلت آن ممکن است.

س: اگر شخصى به اشتباه گمان برد که وقت نماز صبح تمام شده و نماز خود را به نیّت قضا بخواند و هنگام نماز ظهر بفهمد که نماز صبح قضا نشده بود، حکم نمازى که خوانده چیست؟


ج) اگر به قصد وظیفه فعلیه و آنچه بر عهده او مى‌باشد نماز را خوانده، صحیح است.

 

س: آیا در پایان وقت شرعى نیمه شب، نماز عشا قضا مى‌‌شود؟


ج) واجب است نماز عشا را تا قبل از نیمه شب شرعى بخوانند و بعد از آن به قصد قربت بجا آورده و نیت ادا و قضا نکنند.

 

س: مى‌خواستم بدانم که در نماز انحراف از قبله تا چه حد مجاز است و به نماز لطمه‌اى نمى‌زند؟


ج) عالماً و عامداً نباید منحرف شود ولى اگر قبله را نداند و یا فراموش کند و از قبله منحرف شود و نماز بخواند و بعد متوجه شود، اگر به حدّ دست راست و یا دست چپ قبله نرسیده باشد (یعنى کمتر از 90 درجه باشد)، نمازش صحیح است.


س: اهمیت قبله در نماز چه قدر است و اگر در مکانى قرار داشتى که جهت قبله مشخص نبود و راهى براى یافتن آن هم وجود نداشت و بعد از خواندن نماز بعداً (چند روز بعد) متوجه شدى که جهت قبله اشتباه بوده باید چه کرد؟


ج) بطور کلّى کسى که هیچ راهى براى یافتن قبله ندارد و گمانش هم به هیچ طرف نمى‌رود، بنابر احتیاط واجب باید به چهار طرف نماز بخواند و اگر عمداً برخلاف وظیفه عمل کرده و بعد هم متوجه شده به طرفى که نماز خوانده اشتباه بوده است، باید بنابر احتیاط نماز خود را اعاده نماید.



س: کسى که در حال اضطرار نمى‌تواند به طرف قبله نماز بخواند، آیا جهات غیر از قبله برایش یکسان است؟


ج) اگر جهت قبله را نمى‌شناسد، باید تحقیق کند تا با موازین شرعى جهت قبله را تشخیص دهد ولى اگر با این که جهت قبله را مى‌داند نمى‌تواند به جهت قبله نماز بخواند، باید به طرف یمین یا یسار به مقدارى که به 90 درجه نرسد نماز بخواند و مجزى است و با امکان منحرف شدن به کمتر از 90 درجه، انحراف تا حدّ 90 درجه یا بیشتر جایز نیست و نماز مجزى نیست و هر گاه در حالتى باشد که به هیچ نحو نتواند رو به قبله یا رو به نقطه نزدیک به قبله نماز بخواند به همان حال که هست نماز بخواند و صحیح و مجزى است و قضا ندارد.


س: به نظر حضرتعالى خواندن نماز جماعت استداره‌اى در مسجد الحرام صحیح است یا خیر؟


ج) نماز کسانى که پشت سر یا دو طرف امام ایستاده‌اند، صحیح است لکن نماز افرادى که روبروى امام قرار دارند، صحیح نیست.




س: به من گفته شده که در آمریکاى شمالى قبله به سمت شمال شرقى است. نظرتان در این باره چیست؟


ج) میزان در تشخیص قبله، خط امتدادى از جایگاه وقوف نمازگزار که بر روى کره زمین عبور کند و به کعبه معظمه برسد، مى‌باشد و تشخیص آن در هر مکانى با مکلف حاضر در آن مکان است که با ابزار علمى اطمینان بخش یا امارات شرعیه و یا شهادت شهود تشخیص دهد.




س: بنده در مسافرت‌هاى بین شهرى به قبله‌هاى سر راهى رستوران‌ها اعتماد ندارم و از قبله‌نما استفاده مى‌‌کنم، در یکى از مسافرتها قبله‌اى که من به سمت آن نماز مى‌‌خواندم با قبله اى که از قبل در نمازخانه رستوران مشخص شده بود اختلاف زیادى داشت و بنده نیز چون یقین داشتم که وظیفه اى نسبت به آگاه کردن بقیه مسافرها ندارم، حرفى نگفتم. آیا واقعاً بر گردن من حقى بوده است؟


ج) در فرض سؤال، شما وظیفه‌اى نسبت به دیگران ندارید.

س: شخصى در خانه‌اى زندگى مى‌‌کند و بدون تحقیق صحیح، رو به سمتى نماز مى‌‌خواند و بعد از گذشت مدتى معلوم مى شود که آن سمت اشتباه بوده، حالا وظیفه‌ این شخص نسبت به نمازهایى که خوانده چیست؟


ج) اگر با استناد به طریق معتبر شرعى قبله را شناسایى کرد و به سوى آن جهت نماز خواند، نمازهاى گذشته محکوم به صحت است هر چند در صورت کشف خلاف به مقدارى که معلوم شده باشد که نمازش پشت به قبله بوده، احتیاطاً باید قضا نماید.




س: آیا امروزه مى‌‌شود از قبله‌نما و یا خورشید، براى نشان دادن قبله استفاده کرد و چه قدر قابل اعتبارند؟
ج) اگر موجب اطمینان است، مانعى ندارد.


س: شخصى با فرض علم به جهت دقیق قبله، عمداً مقدارى به سمت راست یا چپ منحرف شده و نماز مى‌خواند نمازهاى او چه حکمى دارد؟
ج) اگر قبله را تشخیص داده، انحراف از آن ولو به مقدار کم صحیح نیست.


س: در مدرسه‌اى براى تعیین جهت قبله و ساخت محراب از قبله نماهاى مدرج موجود در کشور استفاده شده است اما برخى معتقدند اعتماد به قبله نماى فوق معتبر نبوده و مى‌‌بایستى به شاخص رجوع کرد. نظر معظم‌له در خصوص اعتبار قبله‌نما براى تعیین قبله چیست؟


ج) اگر اطمینان آور است، اعتماد به آن مانع ندارد.


س: شخصى براى مدتى به جهتى که توهم مى‌کرده قبله است نماز خوانده و بعداً فهمیده که قبله کمى متمایل به راست یا چپ است چه حکمى دارد؟


ج) نمازگزار، باید علم به جهت قبله داشته باشد و شهادت دو فرد عادل که از روى نشانه‌هاى حسّى شهادت دهند نیز کفایت مى‌کند و اگر این دو ممکن نبود، تمام تلاش خود را به کار برده و طبق گمانى که به دست مى‌آورد عمل مى‌کند، حال اگر از طریق معتبرى، جهت قبله را تعیین و به آن سمت نماز خواند و بعد فهمید اشتباه کرده، در صورتى که انحراف او تا 90 درجه باشد، نمازش صحیح است و اگر بیشتر از این مقدار باشد در صورتى که وقت نماز نگذشته، باید اعاده کند و اگر وقت گذشته، قضا ندارد.


س: حکم نماز خواندن جلوى آینه چیست؟ آیا مکروه است؟


ج) آینه اگر به گونه‌اى باشد که در حال نماز، شخص صورت خود را در آن مى‌بیند و ذهنش را مشغول مى‌کند بهتر است آن را بردارد و یا روى آن را بپوشاند



س: حکم نماز خواندن در محلى که عکس شخصى در آنجا نصب شده چیست ولو اینکه جلوى فرد نباشد؟


ج) عکس از هر کس که باشد اگر جلوى شخص نباشد کراهت ندارد.


س: در برخى موارد، زائران بیت‏اللّه الحرام یا سایر مسافران، وقت نماز در هواپیما هستند، با توجه به این‏که نماز در هواپیما معمولاً مانع استقرار و طمأنینه نیست، در صورتى که سایر شرایط، مثل قیام و قبله و رکوع و سجود مراعات شود، آیا در صورت علم یا احتمال این‏که پیش از اتمام وقت نماز به مقصد مى‏رسند و مى‏توانند نماز را پس از پیاده شدن از هواپیما بخوانند، نماز در هواپیما کفایت مى‏کند یا باید تأخیر بیندازند و در صورتى که نماز را در آن حال خواندند و پیش از اتمام وقت نماز پیاده شدند، اعاده نماز لازم است یا نه؟


ج) با تمکّن از استقرار و استقبال قبله، نماز صحیح و مجزى است، بلکه جهت درک فضیلت اوّل وقت افضل است.

س: در هواپیما به چه سمتى باید نماز بخوانیم؟


ج) اگر نتوانید ـ ولو با سؤال از مأموران داخل هواپیما ـ قبله را مشخص کنید، به هر سمتى که گمان دارید که سمت قبله است، نماز بخوانید. و در صورت شک و وسعت وقت، نماز را باید به چهار سمت بخوانید و در تنگى وقت به میزانى که فرصت دارید.


س: خواهشمند است حکم نماز خواندن در قطار هواپیما و کشتى را بیان فرمایید؟


ج) نماز در این وسایل نقلیه اشکال ندارد ولى به هنگام تغییر قبله در نمازهاى واجب باید در صورت امکان با چرخیدن جهت قبله را ‏حفظ کنید البته در حال چرخیدن باید از قرائت و یا ذکر سکوت کنید.

 

۲ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۳ ارديبهشت ۹۳ ، ۱۸:۱۲
ادمین

یقیناً فوایدی که در نماز وجود دارد، در هیچ یک از عبادت های دیگر وجود ندارد، هر جمله و هر کلمه و حرف نماز، مملو از نکات مفید و آموزنده است. تاثیری که در نمازگزار ایجاد می شود و فوایدی که عاید نمازگزار می شود بر کسی پوشیده نیست عقیده، بینش نمازگزار، زندگی و حیاتش و حتی مرگش خدایی اگر چه آثار و فواید نماز در تمام شئون زندگی عابد مشهود است، اما برخی از آنها به جهان بعد از مرگ او بر می گردد به عبارت دیگر، آثاری که نماز برجای می گذارد، به دو بخش قابل تقسیم است. بخشی از آن فوایدی است که در همین دنیا نصیب نمازگزار می شود. بخش دیگر آن مربوط به جهان آخرت است.

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۲ ارديبهشت ۹۳ ، ۱۷:۳۸
ادمین

انسان در مسیر زندگی دنیایی خویش، لحظاتی شیرین و به یاد ماندن را تجربه می کند که شیرینی آن، همیشه در کام وجودش ماندگار است از بین تمام این لحظات، شیرین ترین لحظات عمر یک مؤمن واقعی لحظاتی است که با خدای بی نیاز به خلوت نشسته و به راز و نیاز و عبادت با حضرت حق می پردازد.البته این شیرینی را، انسانی می تواند احساس کند که طعم ایمان واقعی را از عمق جانش چشیده باشد. چنین کسی هرگز حاضر نیست که این لحظه ی زیبا و دلربا را با تمام دنیا و آنچه در آن است معاوضه نماید.او در حال عبادت و نماز که زیباترین مصداق عبادت است، به معشوق واقعی خویش دست یافته و از خلوت با او به چنان لذّتی دست یافته که در کل این عالم، برای آن مانندی نمی بیند، و لذا به هیچ قیمتی حاضر نیست آن را از دست بدهد.در میان عبادات، هیچ عبادتی به مانند نماز، نمی تواند قلب کوچک آدمی را به دریای بی کران رحمت الهی وصل نماید، و روح انسان را از سرچشمه ی فیوضات بیانتهای خداوند بی همتا، سیراب نماید.


      لحظه ی نماز، باشکوه ترین لحظه ی ارتباط انسان سراپا نیاز به وجود مطلق             بی  نیاز است. در حقیقت آن لحظه ی نورانی، فرصتی است طلایی که خداوند مهربان، بر ما منّت نهاده و از سر لطف و محبّتی که به  بندگانش دارد، آن را در اختیار ما قرار داده، تا در آن فرصت زیبا، بتوانیم، قلب و جان خود را از عالم طبیعت و خاک، جدا نموده و روحمان را به عالم  بالا پرواز داده و در سایه ی این پرواز ملکوتی، به جان خود صفا و جلاء بخشیم.

۱ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۲ ارديبهشت ۹۳ ، ۱۷:۳۵
ادمین

نماز یکی از صورت‌های عبادت و پرستش است که در برخی از دین‌ها

 

 وضع شده است.واژهٔ نماز واژه‌ای پارسی است که ایرانیان برای واژهٔ

 

«صلاة» عربی به کار بردند. این واژه به معنای خم شدن و سرفرودآوری

 

 برای ستایش و احترام است. واژهٔ نماز نام‌واژه‌ای از فعل نمیدن فارسی

 

 به معنی تعظیم‌کردن است.برخی حدس زده‌اند که این واژه از واژهٔ

 

«ناماسته» در زبان سانسکریت گرفته شده‌باشد که محتمل نیست.

 

محمد مسعود نوروزی معتقد است کلمه نماز از ریشه نماچ که در پارسی

 

میانه (پهلوی زمان ساسانیان) است گرفته شده و فعل نماچ پورتن به

 

 معنای نماز بردن و تعظیم کردن به کار رفته‌است؛ و قبل از آن در ایران

 

باستان از ریشه نم به معنای خم شدن و سر فرو آوردن مشتق

 

شده‌است. در اوستا نماز به صورت نمنگه یا نمه به معنای دعا و درود

 

آمده‌است

۱ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰ ۰۲ ارديبهشت ۹۳ ، ۱۷:۲۹
ادمین

مسأله 1399
مستحب است نمازهای واجب خصوصا نمازهای یومیه را به جماعت بخوانند و در نماز صبح و مغرب و عشا ، خصوصا برای همسایه مسجد وکسی که صدای اذان مسجد را می شنود بیشتر سفارش شده است .
مسأله 1400
در روایتی وارد شده است که اگر یک نفر به امام جماعت اقتدا کند ، هر رکعت از نماز آنان ثواب صد و پنجاه نماز دارد و اگر دو نفر اقتدا کنند هر رکعتی ثواب ششصد نماز دارد و هر چه بیشتر شوند ، ثواب نمازشان بیشتر می شود تا بده نفر برسند و عده آنان که از ده گذشت ، اگر تمام آسمانها کاغذ و دریاها مرکب و درختها قلم و جن و انس و ملائکه نویسنده شوند ، نمی توانند ثواب یک رکعت آن را بنویسند .
مسأله 1401
حاضر نشدن به نماز جماعت از روی بیاعتنائی جایز نیست وسزاوار نیست که انسان بدون عذر نماز جماعت را ترک کند .
مسأله 1402
مستحب است انسان صبر کند که نماز را به جماعت بخواند و نماز جماعت از نماز اول وقت که فرادی یعنی تنها خوانده شود بهتر است . و نیز نماز جماعتی را که مختصر بخوانند از نماز فرادی که آن را طول بدهند بهتر می باشد .
 

۲ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۹ فروردين ۹۳ ، ۱۲:۴۱
ادمین

خداوند عالمیان می فرماید: قد افلح المومنون. الذین هم فی صلاتهم خاشعون. به تحقیق که رستگار شدند مومنانی که در نماز خود باخشوع هستند. (سوره مومنون/ آیه 1 و 2)

خشوع دل آن است که دل به یاد خداوند خود باشد و به غیر ذات او متوجه چیزی نشود و غیر را از خاطر خود بیرون کند. با این معنا خشوع قلب و حضور قلب معنای بسیار نزدیکی پیدا می کنند.

اما خشوع سایر اعضا و جوارح این است که هر یک به آن کاری که مامور شده اند، مشغول باشند و آدابی که برای هر عضوی از اعضا برشمرده اند، ترک نشود. مثلا چشم در هر یک از حالات نماز باید به جایی خاص نگاه کند. در هنگام قیام مستحب است که چشم به مهر بنگرد. در رکوع به مابین دو پا، در هنگام سجده به روبروی خود و در هنگام نشستن به مابین دو زانو نگاه کند. و دست را فرموده اند که در هنگام ایستادن کف دو دست بر روی دو پا قرار گیرد و در هنگام رکوع بر روی دو زانو و ... . اما آنچه مهم است این است که این خشوع ظاهری است و خشوع ظاهری تابع خشوع باطنی است. یعنی خشوع جمیع اعضا تابع خضوع قلب است.

روایت شده است که حضرت رسول صلی الله علیه و آله، شخصی را دید که در نماز با ریش خود بازی می کرد. فرمود: اگر دل این مرد خاشع و با خدا بود، اعضا و جوارح او نیز به کار خدا مشغول بودند. (بحار الانوار، جلد 84، صفحه 266، حدیث 67)

قلب، پادشاه مملکت بدن و پیشوای سایر اعضا و جوارح است. همه ی اعضا و جوارح به قلب اقتدا می کنند و تابع او هستند. چون دل متوجه خدا شد، اعضا نیز پیروی می کنند و ادب حضور را رعایت می نمایند. این معنای حدیثی است که می فرماید: نماز مومن به تنهایی، جماعت است. زیرا دل او با خداست و مقتدای سایر جوارح است که به او اقتدا می نمایند.

نماز بدون خشوع و حضور قلب اگر هم فقط رفع تکلیف باشد و انسان را از جهنم آزاد سازد اما او را به درجات عالیه ی کمالات نمی رساند و پسندیده ی درگاه حق نیست. چنانچه از پیامبر اسلام نقل شده است که فرمود: نماز مقبول نیست، مگر با حضور قلب. (بحار الانوار، جلد 84، صفحه 260، حدیث 59)

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۲ فروردين ۹۳ ، ۲۳:۴۷
ادمین